مسائل دينى از وى سؤال مىكرد ، يكى ديگر از فقه او بهره مىگرفت و ديگرى به روايتش گوش فرا مىداد و بالاخره برخى هم به نياز مىآمدند . معاويه در توصيف ايشان به يكى از كسانى كه درباره‌اش سؤال كرده بود گفت : وقتى به مسجد پيامبر خدا مىرسى و گروهى را مىبينى كه حلقه‌اى تشكيل داده و تو گويى ليوانى پر از آب بر سر گذارده‌اند اين حلقه متعلق به امام حسين ( ع ) است كه در آن ميان پوششى تا نيمه‌هاى ساق پايش ، بر تن دارد . و آنچنان كه در جلد دوم عقد الفريد نوشته ابن - عبد ربه آمده او در هر شبانه‌روز هزار ركعت نماز مىخواند و از امام زين العابدين فرزند امام حسين ( ع ) پرسيدند چرا پدرت اين قدر كم فرزند دارد ؟ فرمود : شگفتى در اينست كه من چگونه براى او زاده شده‌ام حال آنكه او در شبانه روز هزار ركعت نماز مىخواند و فرصتى براى پرداختن به زنان ، نداشت . و از جمله مناجاتهايى كه در دل شب با خدايش مىكرد اين بود كه : پروردگارا نعمتم دادى ولى مرا سپاسگزار نيافتى گرفتارم ساختى ولى مرا شكيبا نيافتى ولى تو با ناسپاسى من ، نعمت از من دريغ نكردى و با ناشكيبايىام ، گرفتارى مرا ، ادامه ندادى پروردگارا از بزرگان و بزرگواران ، جز بزرگى و كرم ، انتظارى نيست . ميان محدثين شيعه و طبقات مختلف آنان برخوردى كه در عرفات ايام حج داشت و آن مناجات مفصلى كه پاى كوه و در حالى كه مردم به گردش جمع شده بودند مىخواند ، مشهور است مناجاتى كه هر كس آن را خواند و در محتوا و عبارات هدفمند آن ، دقيق شد اشك اشك به چشمانش جارى مىشود و قلبش به خشوع درمىآيد در اين مناجات آمده است : پروردگارا اگر طى سالها و سالها زندگى سعى كنم و كوشش كنم تا شكرانه يكى از نعمتهاى ترا بجاى آورم بدين كار جز با لطفى كه آن هم موجب سپاسى ديگر است ، توفيق نخواهم يافت ؛ پروردگارا آنچنان مرا از خود بترسان كه گويى ترا مىبينم . غناى مرا در خود ، يقين را در قلب من و اخلاص در عملم و نور در چشمانم و بصيرت در دينم عطا بخش . پروردگارا نيازم آن است كه اگر بر من روا دارى هر آنچه را كه از من دريغ كنى زيانى به من نمىرساند و اگر از من دريغش بدارى هر آنچه را كه به من بدهى سودى برايم ندارد ، از تو مىخواهم مرا از آتش دوزخ برهانى اى مهربانترين مهربانان . پروردگارا از هر آنچه كه مىترسم بازم دار و از آنچه مىهراسم و بيم دارم در